Menu Zamknij

Pierwsi na Śląsku – dokończenie

Zgodnie z wcześniej ustalonym preliminarzem dzień 30 sierpnia miał być ostatecznym terminem na ustosunkowanie się dyrekcji do pozostałych postulatów, przede wszystkim tych o charakterze politycznym. Załoga nie podjęła pracy na pierwszej zmianie, czekając na ogłoszenie stanowiska dyrekcji. Około południa dyrektor Fazosu w towarzystwie dostojników wojewódzkich podzielił się z zebranymi informacją o podpisaniu porozumienia w Szczecinie, które daje gwarancję realizacji wspomnianych wcześniej postulatów, domagających się utworzenia związków zawodowych niezależnych od partii i rządu, oraz gwarantujących swobody obywatelskie. Wobec takiego rozwoju sytuacji zebrani postanowili podjąć normalną pracę

Kopalnia dolomitu

Na kilka dni przed moim kolejnym wyjazdem na Dolny Śląsk, wyznaczając trasę, zdecydowałam się wydłużyć ją o kilkadziesiąt kilometrów. Przyczyna? Przypadkiem natrafiłam na informację o dobrze znanym w Tarnowskich Górach nazwisku Wrochem, które od XVI wieku znane jest w mieście w połączeniu z imieniem Piotr. Nie tylko zresztą z imieniem, ale również z zamkiem, wzniesionym przez ówczesnego pana na Tarnowicach. Natomiast zaskoczeniem dla mnie było napotkanie wtedy tego nazwiska połączonego z innym imieniem – Wiktor. Nie tylko zresztą ono, ale również budowla, wzniesiona we wsi Czerwięcice pod Raciborzem, na Górnym Śląsku

Wrochemowie – Piotr i Wiktor. Z Tarnowskich Gór do Czerwięcic.

Na kilka dni przed moim kolejnym wyjazdem na Dolny Śląsk, wyznaczając trasę, zdecydowałam się wydłużyć ją o kilkadziesiąt kilometrów. Przyczyna? Przypadkiem natrafiłam na informację o dobrze znanym w Tarnowskich Górach nazwisku Wrochem, które od XVI wieku znane jest w mieście w połączeniu z imieniem Piotr. Nie tylko zresztą z imieniem, ale również z zamkiem, wzniesionym przez ówczesnego pana na Tarnowicach. Natomiast zaskoczeniem dla mnie było napotkanie wtedy tego nazwiska połączonego z innym imieniem – Wiktor. Nie tylko zresztą ono, ale również budowla, wzniesiona we wsi Czerwięcice pod Raciborzem, na Górnym Śląsku

Od „czarnej mapy” do UNESCO – spełnione marzenie Józefa Piernikarczyka

Podziemny świat tarnogórski, pochodząca z lat 30. XX w. mapa orientacyjna będąca równocześnie dziełem malarskim, to rezultat współpracy trzech sławnych Tarnogórzan – Józefa Piernikarczyka (1885–1946), Alfonsa Kopii (1902–1960) i Józefa Machwica (1900–1973). Wprawdzie dzieło to koncentruje się na wielowiekowym dorobku tarnogórskiego górnictwa, ale ukazuje również przyrodnicze i kulturowe bogactwo miasta i jego okolic. Jego powstanie wiązało się z udostępnieniem dawnych górniczych podziemi turystom i próbą otwarcia kopalni zabytkowej „Bolesław Śmiały” w 1938 r. Obiekt, który znajduje się w zbiorach Muzeum w Tarnowskich Górach, można obecnie postrzegać jako coś więcej niż tylko mapę – jest to również bardzo istotny materialny zapis rodzącej się wtedy nowej tożsamości Tarnowskich Gór, opartej na postrzeganiu górniczej spuścizny już nie w kategoriach przemysłowych, a historycznych i turystycznych