Zamki i pałace

O nich zapomnieć nie można Herbarz tarnogórski

N U M E R  4   -   2 1   G R U D N I A   2 0 0 0 r.

 Montes Wyd. Spec.

 

Święta końca wieku
Przebywał tu Józef Wybicki
Książęcy nagrobek - odnaleziony
800 lat temu
Kolęda w magistracie
Dr Bronisław Hager
Do czytania i oglądania
Huta Sowicka
Dom Pod Lipami
Saskie wizyty i tarnogórskie rachunki
Alfred Karch - kamilianin niezwykły
Dworzec kolejowy
Robert Kurpiun - zapomniany pisarz
Chadecja na ziemi tarnogórskiej w latach 1922-39 cz. II
Tarnowskie Góry - miastem turystycznym. Koncepcja z lat 30- tych
Mistrzowie chleba i ciastek
Rys historyczny  wodociągów cz.III
Hotel z górniczą przeszłością
Bractwo Św. Barbary
Tarnogórska prasa
Plebiscyt 1921r. w Tarnowskich Górach
Kuźnica nauczycielskich kadr
Wojciech Korfanty
Między Polakami a Niemcami
Repty Norbertanów
Pytanie o przyszłość
Gmina Ożarowice
Śląskie kamienie cz. III
 

Górnośląscy Piastowie

Władysław Opolczyk

Początkowo rządził pospołu z młodszym bratem Bolkiem III w księstwe opolskim. Wkrótce jednak wyruszył w świat i wstąpił w służbę węgierskiego króla Ludwika Andegaweńskiego.

Zasłużony w dyplomatycznych zawiłościach dla króla, dostał od niego spore dobra oraz urząd palatyna. Faktycznie stał się drugą osobą w królestwie. W 1370 r. był obecny przy pogrzebie ostatniego Piasta na polskim tronie Kazimierza Wielkiego. Pilnował praw jego sukcesora, czyli Ludwika Węgierskiego.

W 1372 r. został pozbawiony urzędu palatyna Wegier a został w zamian namiestnikiem Rusi Halickiej. Polskiej szlachcie nie bardzo się to podobało. Od nowego władcy Polski dostał dobra także i tutaj, m.in. ziemię wieluńską (na granicy ze Śląskiem), Kujawy i Dobrzyń.

W 1382 r. ufundował klasztor paulinów na Jasnej Górze. Ofiarował także temu zakonowi ikonę z wizerunkiem Czarnej Madonny.
Po śmierci Ludwika i objęciu tronu przez Jadwigę, a późiej Jagiełłę, jego kariera w Polsce zaczęła się kończyć. Nowy władca Polski nie ufał Opolczykowi. Odebrał mu wszystkie dobra. Doszło nawet do wojny. Przegrany Piastowicz wrócił do Opola. Tam rządzili jego bratankowie Bolko IV i Bernard. Zmarł w 1401 r. Pochowano go w opolskim klasztorze franciszkanów.

AKP

 

 

 

Montes Tarnovicensis

Strona Główna ] Montes Nr 1 ] Montes Nr 2 ] Montes Nr 3 ] Montes Nr 4 ] Montes Wyd.Spec. ] Montes Nr 5 ] Montes Nr 6 ] Montes Nr 7 ] Montes Nr 8 ] Montes Nr 9 ] Montes Nr 10 ] Montes Nr 11 ] Montes Nr 12 ] Montes Nr 13 ] Montes Nr 14 ] Montes Nr 15 ] Montes Nr 16 ] Montes Nr 17 ] Montes Nr 18 ] Montes Nr 19 ] Montes Nr 20 ] Montes Nr 21 ] Montes Nr 22 ] Montes Nr 23 ] Montes Nr 24 ] Montes Nr 25 ] Montes Nr 26 ] Montes Nr 27 ]

Pismo dotyczące historii Tarnowskich Gór, Ziemi Tarnogórskiej i Śląska
Wydawca: Oficyna Monos, 42-600 Tarnowskie Góry, ul. Szpaków 5, tel./fax (032) 384-14-31
e-mail: krzysztof.kudlek@neostrada.pl
Redaktor naczelny: Krzysztof Kudlek

Zapraszamy do współpracy w redagowaniu gazety wszystkich, którym popularyzowanie historii jest szczególnie bliskie

Wszelkie prawa zastrzeżone. Przetwarzanie, kopiowanie i wykorzystywanie tekstów bez zgody wydawcy zabronione
 Copyright © 2004 GM / Projekt i realizacja GM 2004

 

Darmowy licznik odwiedzin

teksty piosenek księgarnia internetowa