Zamki i pałace

O nich zapomnieć nie można Herbarz tarnogórski

N U M E R  2   -   2 1   C Z E R W C A   2 0 0 0 r.

 Montes Nr 3

 

Dziękujemy
Studnia
Józef Piernikarczyk
Chadecja na terenie powiatu tarnogórskiego w latach 1922 - 1939
Szkoła Raciborzanek
Rys historyczny  wodociągów cz.I
Drugie powstanie śląskie na ziemi tarnogórskiej
Gmina Tworóg
Tarnogórscy mieszczanie
O wieżach, pamięci i spełnianiu się marzeń
Wędrówki płyt nagrobnych
Zapiski z dziejów miasta
Piwo Tarnogórskie
Tarnogórskie Orkiestry
Źródło młodości
Banknoty zastępcze Tarnowskich Gór
Ulica Krakowska
Śląskie kamienie cz. II
 

 

Początki tarnogórskich cechów

Przykładem rywalizacji Bytomia z sąsiednimi miastami może być sprawa organizacji cechów i rzemiosła.

Początkowo mieszkańcy Tarnowskich Gór i Miasteczka nie mogli się trudnić rzemiosłem. Potrzebne towary musieli kupować w Bytomiu lub w czasie jarmarków. Niedługo po powstaniu miasta pojawili się tutaj rzemieślnicy. Mogli uzyskać prawo do pracy lecz pod warunkiem przystąpienia do cechów w Bytomiu, np. w 1597r. do tamtejszego cechu kuśnierskiego przyjęto 5 rzemieślników tarnogórskich. Było to niekorzystne dla młodego miasta, gdyż wnoszone opłaty od rzemieślników wpływały do kasy obcego miasta.

Przynależność do cechów w innym mieście nie była jednak wtedy czymś niezwykłym, np. 2 tkaczy z Środy należało do cechu we Wrocławiu, a 1 w Wołowie. Czasami jedna organizacja skupiła rzemieślników różnej specjalności. W Namysłowie tzw. Stary Cech tworzyli: winiarz, aptekarz, malarz i złotnik. Sytuacje takie wynikały, albo z braku mistrzów danego rzemiosła, albo z silniejszej pozycji cechów miast sąsiednich.

Wśród przywileju z 1599r. wydanego przez margrabiego Jerzego Fryderyka von Hohenzollern-Ansbach dla Tarnowskich Gór, miasto otrzymało prawo do własnych cechów. Dopiero jednak na początku XVIIw. został przełamany monopol Bytomia. Najstarszy cech zorganizowali szewcy.

Na czele każdego cechu w Tarnowskich Górach stali cechmistrzowie. Bardzo często było ich dwóch: starszy i młodszy. Rada miejska sprawowała kontrolę nad organizacjami rzemieślników i rozsądzała ich wewnętrzne spory. Co roku cechy zobowiązane były do przedstawiania swych rachunków przed radą miejską. Po ich sprawdzeniu zatwierdzano na kolejną kadencję cechmistrzów albo wyznaczano nowych. Księgi cechowe zawierające statuty danej organizacji cechowej przechowywano w ratuszu w "skrzyni miejskiej" wraz z innymi dokumentami miasta.

Artur Kozłowski

 

 

 

Montes Tarnovicensis

Strona Główna ] Montes Nr 1 ] Montes Nr 2 ] Montes Nr 3 ] Montes Nr 4 ] Montes Wyd.Spec. ] Montes Nr 5 ] Montes Nr 6 ] Montes Nr 7 ] Montes Nr 8 ] Montes Nr 9 ] Montes Nr 10 ] Montes Nr 11 ] Montes Nr 12 ] Montes Nr 13 ] Montes Nr 14 ] Montes Nr 15 ] Montes Nr 16 ] Montes Nr 17 ] Montes Nr 18 ] Montes Nr 19 ] Montes Nr 20 ] Montes Nr 21 ] Montes Nr 22 ] Montes Nr 23 ] Montes Nr 24 ] Montes Nr 25 ] Montes Nr 26 ] Montes Nr 27 ]

Pismo dotyczące historii Tarnowskich Gór, Ziemi Tarnogórskiej i Śląska
Wydawca: Oficyna Monos, 42-600 Tarnowskie Góry, ul. Szpaków 5, tel./fax (032) 384-14-31
e-mail: krzysztof.kudlek@neostrada.pl
Redaktor naczelny: Krzysztof Kudlek

Zapraszamy do współpracy w redagowaniu gazety wszystkich, którym popularyzowanie historii jest szczególnie bliskie

Wszelkie prawa zastrzeżone. Przetwarzanie, kopiowanie i wykorzystywanie tekstów bez zgody wydawcy zabronione
 Copyright © 2004 GM / Projekt i realizacja GM 2004

 

Darmowy licznik odwiedzin

teksty piosenek księgarnia internetowa