Zamki i pałace

O nich zapomnieć nie można Herbarz tarnogórski

N U M E R  1   -   2 1   K W I E T N I A   2 0 0 0 r.

 Montes Nr 2

 

Zapraszamy
Kościół Jubileuszowy
Rok Katyński
Jan Nowak
Jak to z wodociągami bywało
Uwag kilka do herbu "naszego"...
Początki Górnego Śląska
Na skrzyżowaniu
europejskich szlaków
Tarnogórskie jarmarki
Tarnowskie Góry
w oczach podróżnych
Wieloma językami mówili
Sedlaczkowe wino
Napoleoński epizod
O tym jak w Tarnowskich Górach pieniądze fałszowano
Porcelanowe obrazki
Zachwyt w sercu Europy
Semper fidelis
I Powstanie Śląskie
w Powiecie Tarnogórskim
Pamiątki powstańcze
w zbiorach Muzeum
w Tarnowskich Górach
Internetowy Górny Śląsk
Śląskie kamienie cz. I
Pierwsze stulecia
tarnogórskich chrześcijan

 

 

JARMARK TO CZAS HANDLU, ALE I ZABAWY

Tarnogórskie jarmarki

Jarmark był okazją do kupienia towarów niedostępnych na zwykłych targach: wino z Węgier, przyprawy korzenne z dalekiego wschodu itd.

Od zarania dziejów nadaniu Tarnowskim Górom prawa do jarmarków sprzeciwiał się Bytom. Spowodowało to, że przez pierwszych ponad trzydzieści lat swej historii miasto nie mogło ich organizować. Dopiero gdy panem miasta był margrabia Jerzy Fryderyk von Ansbach, otrzymało ono w 1561 r. odpowiedni przywilej. Najpierw organizowano dwa jarmarki rocznie, jeden w styczniu oraz drugi na początku września. Ten pierwszy - zimowy - na podstawie przywileju z 1599 r. został przeniesiony na okres wiosenny. W 1679 r. ówczesny burmistrz Jan Spaczek uzyskał od hrabiego Jerzego Fryderyka Henckel von Donnersmarcka prawo do trzeciego jarmarku w listopadzie, a w dwa lata później czwartego (ponownie) w styczniu. W czasie jarmarków do miasta przybywali kupcy z towarami z bardzo odległych stron. Można było wówczas wiele kupić, np.: piwo z wielu śląskich miast, wino morawskie, węgierskie, czy austriackie, zboże, sól, bydło, konie z Rzeczypospolitej, suszone ryby ze Lwowa, śledzie, węgorze, przyprawy korzenne, oliwę, łój, wosk, pierze, ołów, glejtę, srebro, wyroby żelazne, itp. Niektóre towary np. pieprz, korzenie, czy wina przywożono na Śląsk poprzez Gdańsk i Kraków. Sąsiednia Rzeczpospolita była wtedy głównym dostawcą wosku z Europie. Z Wielkopolski najwięcej sprowadzono wełny. Małopolska natomiast była, przede wszystkim dla terenów Górnego Śląska, najpoważniejszym dostawcą soli (z Wieliczki i Bochni). W 1599 r. miasto przy okazji innych przywilejów otrzymało prawo do organizowania zabaw w czasie jarmarków. Do miasta przyjeżdżały trupy teatralne, kuglarze, linoskoczkowie, uruchamiano kręgielnie i urządzano biegi.

Artur Kozłowski

 

 

 

 

 

Montes Tarnovicensis

Strona Główna ] Montes Nr 1 ] Montes Nr 2 ] Montes Nr 3 ] Montes Nr 4 ] Montes Wyd.Spec. ] Montes Nr 5 ] Montes Nr 6 ] Montes Nr 7 ] Montes Nr 8 ] Montes Nr 9 ] Montes Nr 10 ] Montes Nr 11 ] Montes Nr 12 ] Montes Nr 13 ] Montes Nr 14 ] Montes Nr 15 ] Montes Nr 16 ] Montes Nr 17 ] Montes Nr 18 ] Montes Nr 19 ] Montes Nr 20 ] Montes Nr 21 ] Montes Nr 22 ] Montes Nr 23 ] Montes Nr 24 ] Montes Nr 25 ] Montes Nr 26 ] Montes Nr 27 ]

Pismo dotyczące historii Tarnowskich Gór, Ziemi Tarnogórskiej i Śląska
Wydawca: Oficyna Monos, 42-600 Tarnowskie Góry, ul. Szpaków 5, tel./fax (032) 384-14-31
e-mail: krzysztof.kudlek@neostrada.pl
Redaktor naczelny: Krzysztof Kudlek

Zapraszamy do współpracy w redagowaniu gazety wszystkich, którym popularyzowanie historii jest szczególnie bliskie

Wszelkie prawa zastrzeżone. Przetwarzanie, kopiowanie i wykorzystywanie tekstów bez zgody wydawcy zabronione
 Copyright © 2004 GM / Projekt i realizacja GM 2004

 

Darmowy licznik odwiedzin

teksty piosenek księgarnia internetowa