Zamki i pałace

O nich zapomnieć nie można Herbarz tarnogórski

Montes Nr 10

N U M E R  11   -   2 0   K W I E T N I A   2 0 0 3 r.

 Montes Nr 12

 

Na profesorskim biurku
200 lat temu
Trzeci Ratusz
Zmienne losy Karłuszowca
Wielkanocne zwyczaje
Góra Grojec
Fryderyk Wilhelm hrabia von Reden
Car z wizytą
Ksiądz Franciszek Jastrzębski
Szkolni Inspektorzy cz.II
Biskup Nanker
Stary zamek w Tworogu
Wysiedlenia tarnogórzan
Czerwony krzyż
Śladami Kalidego
Loża Wolnomularzy -       Dom Ludowy
Bractwo Strzeleckie
Rys historyczny  wodociągów cz.X
Michał Dragan - tarnogórski karykaturzysta
Renata a sprawa Śląska
Burmistrzowie Tarnowskich Gór
Kolejarze tarnogórskiej kulturze cz.IV
To tylko legenda
Król August w Tarnowskich Górach
Winiarnia Sedlaczek
O śląskiej wspólnocie
Chrząszczewscy i Koschützki
 

7-10 października 1820

Car z wizytą

Był jedynym władcą imperium rosyjskiego jaki zawitał do Tarnowskich Gór. Od 1815r. nosił także tytuł Króla Polski. Był jednym z najbardziej wpływowych i najważniejszych władców Europy na początku XIX wieku.

Był najstarszym synem cara Rosji Pawła I. Urodził się w grudniu 1777r. Nad jego wychowaniem od samego początku czuwała babka, caryca Katarzyna II Wielka. To ona, niemalże od kołyski, planowała przyszłe życie swych wnuków. Aleksander, jako najstarszy, miał panować nad imperium Rosji.
 

 



Herb Imperatorów Rosji, na skrzydle pośród innych herb Królestwa Polski - srebrny orzeł w czerwonym polu

Młodszy, Konstanty, miał zostać władcą odrodzonego imperium Bizantyjskiego ze stolicą w przywróconym chrześcijaństwu Konstantynopolu (od paru wieków był stolicą tureckich sułtanów - Stambułem). Co miało przypaść najmłodszemu Mikołajowi do końca nie wiadomo. Na pewno plany były wielkie.

Aleksander jeszcze za młodu zaprzyjaźnił się z przebywającym na dworze carskim księciem Adamem Jerzym Czartoryskim. Polak przebywał w Petersburgu niejako w charakterze zakładnika lojalności swego rodu dla nowych władców ziem Rzeczypospolitej.
Gdy Aleksander został carem w marcu 1801r., książę Adam Jerzy stał się jednym z jego najważniejszych doradców. Czartoryski reprezentował tzw. opcję prorosyjską wśród polskich polityków. Z opcją profrancuską najbardziej związany był książę Józef Poniatowski. Każdy widział przyszłość Polski związaną z innym cesarzem.
 

W 1815r. Napoleon I został ostatecznie pokonany. Zwycięzcami byli m.in. Rosjanie. Car Aleksander, uchodzący w Europie za liberała, został władcą powstałego wtedy Królestwa Polski. Nadał temu niewielkiemu państwu Konstytucję. Jej autorem był książę Adam Jerzy. Jednak dla cara najważniejszym prawem była jego wola, a nie Konstytucja. Jeszcze bardziej radykalnie wierzyli w to następcy Aleksandra.

Na Kongresie Wiedeńskim w 1815r. powstało także „Święte Przymierze”. Najważniejszym filarem tego sojuszu był car Aleksander I.


Portret cara Aleksandra I Romanowa


Sojusz miał stać na straży porządku w Europie. Car razem z władcą Austrii, cesarzem Franciszkiem I oraz królem Prus Fryderykiem Wilhelmem III, spotykali się aby omówić sytuację na kontynencie.

Jedno ze spotkań sygnatariuszy „Świętego Przymierza” zaplanowano jesienią 1820r. w Opawie, leżącej niedaleko granic trzech głównych sojuszników: Rosji, Prus i Austrii. W podróży towarzyszył carowi generał piechoty książę Wołkoński.

Wizyta cara w Tarnowskich Górach w dniach 7-10 października 1820r. była ważnym wydarzeniem. Car zatrzymał się w budynku należącym do Urzędu Górniczego na Rynku (późniejsza plebania ewangelicka, zniszczona w czasach PRL-u). Podczas pobytu w mieście gwarków zwiedził kopalnię kruszców „Fryderyk”, położoną niedaleko miasta. Car wraz z księciem pozostawili swe autografy w kopalnianej księdze gości, zwanej także „Złotą Księgą Tarnowskich Gór”.

XX-wieczny badacz - zaginionej w czasie II wojny światowej księgi - dr A.Kern znalazł tam także notatkę, że car przybył jeszcze raz do Tarnowskich Gór 3 września 1822r. Notatka ta miała zostać sporządzona w 1887r. Wizyta faktycznie miała miejsce rok wcześniej w 1821r. kiedy to 4 września m.in. po raz wtóry mógł odwiedzić gliwicki dom rodziny Gallich, a pani domu podarował brylantową sprzączkę, co zapisał w swoim dziele z kolei B.Nietsche, gliwicki kronikarz.

Car panował w Rosji i Polsce do 1825r. Zmarł w czasie podróży w Taganrogu.

ARK

 

 

 

Montes Tarnovicensis

Strona Główna ] Montes Nr 1 ] Montes Nr 2 ] Montes Nr 3 ] Montes Nr 4 ] Montes Wyd.Spec. ] Montes Nr 5 ] Montes Nr 6 ] Montes Nr 7 ] Montes Nr 8 ] Montes Nr 9 ] Montes Nr 10 ] Montes Nr 11 ] Montes Nr 12 ] Montes Nr 13 ] Montes Nr 14 ] Montes Nr 15 ] Montes Nr 16 ] Montes Nr 17 ] Montes Nr 18 ] Montes Nr 19 ] Montes Nr 20 ] Montes Nr 21 ] Montes Nr 22 ] Montes Nr 23 ] Montes Nr 24 ] Montes Nr 25 ] Montes Nr 26 ] Montes Nr 27 ] Montes Nr 28 ] Montes Nr 29 ] Montes Nr 30 ]

Pismo dotyczące historii Tarnowskich Gór, Ziemi Tarnogórskiej i Śląska
Wydawca: Oficyna Monos, 42-600 Tarnowskie Góry, ul. Szpaków 5, tel./fax (032) 384-14-31
e-mail: krzysztof.kudlek@neostrada.pl
Redaktor naczelny: Krzysztof Kudlek

Zapraszamy do współpracy w redagowaniu gazety wszystkich, którym popularyzowanie historii jest szczególnie bliskie

Wszelkie prawa zastrzeżone. Przetwarzanie, kopiowanie i wykorzystywanie tekstów bez zgody wydawcy zabronione
 Copyright © 2004 GM / Projekt i realizacja GM 2004

 

Darmowy licznik odwiedzin

teksty piosenek księgarnia internetowa